Uraz więzadła krzyżowego przedniego – przyczyny, objawy, rehabilitacja

Uraz więzadła krzyżowego przedniego – przyczyny, objawy, rehabilitacja

Uraz więzadła krzyżowego przedniego – przyczyny, objawy, rehabilitacja

Kolano jest największym stawem organizmu człowieka, ale jednocześnie niezwykle wrażliwym i często ulegającym urazom. Stabilizacja kolana zależy w dużej mierze od więzadeł. Ich uszkodzenie, częściowe lub całkowite, utrudnia codzienne funkcjonowanie oraz uniemożliwia uprawianie sportu. Najczęściej dochodzi do uszkodzenia więzadła krzyżowego przedniego (ACL – Anterior Cruciatum Ligamentum). Wydolne więzadło ogranicza skrajne ruchy zgięcia i prostowania stawu oraz rotację wewnętrzną goleni. Uszkodzenie tego więzadła następuje przy gwałtownym hamowaniu ruchu i jednoczesnej rotacji podczas biegu, przy wykonywaniu nagłych zwrotów lub w przypadku urazów kontaktowych – podczas przeprostu i/lub szpotawienia stawu. Dyscypliny, w których najczęściej dochodzi do tej kontuzji to: piłka nożna, narciarstwo zjazdowe, sporty walki, tenis ziemny.
Najważniejsze objawy uszkodzenia ACL to: „trzaśnięcie” w stawie słyszalne w momencie urazu i znaczny obrzęk pojawiający się do kilku godzin po urazie. Rzadko występuje izolowane uszkodzenie ACL. Często towarzyszy temu również uraz łąkotki przyśrodkowej i więzadła pobocznego piszczelowego, a także rozerwanie torebki stawowej, naderwanie ścięgna mięśnia czworogłowego, uszkodzenia chrząstki stawowej i in. Zwiększa to rozmiar niestabilności stawu i pogarsza rokowania. Zbagatelizowanie urazu kolana i „przechodzenie” stanu ostrego prowadzi do przewlekłej niestabilności. Bark odpowiedniej diagnozy powoduje, że ludzie funkcjonują przez wiele lat nie wiedząc nawet o istniejącym problemie. Niepokojącym objawem, który sugeruje uszkodzenie ACL jest „uciekanie” do boku kolana podczas aktywności sportowej lub chodzenia.
Leczenie operacyjne oraz rehabilitacja pooperacyjna jest najlepszą metodą odtworzenia funkcji stawu. Usprawnianie po zabiegu rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego zależy od techniki operacyjnej, czasu od urazu, uszkodzeń towarzyszących, wieku, poziomu aktywności i motywacji pacjenta. Rehabilitacja ma na celu przywrócenie pełnego zakresu ruchu w stawie, odbudowę masy i siły mięśniowej, odzyskanie koordynacji nerwowo – mięśniowej. Ponieważ trauma związana z urazem oraz samą operacją wpływa niekorzystnie nie tylko na operowane kolano, rehabilitacja obejmuje także pozostałe stawy operowanej kończyny oraz kończynę przeciwną. W trakcie rehabilitacji wskazana jest także korekcja nieprawidłowej techniki wykonywanych ćwiczeń lub ruchów, co mogło być przyczyną kontuzji. Sam proces usprawniania trwa od 4 do 6 miesięcy, ale zawsze to aktualny stan kolana decyduje o rozpoczęciu kolejnego etapu rehabilitacji, a nie czas który upłynął od operacji. Warunki powrotu do pełnej aktywności sportowej to stabilny staw kolanowy, bezbolesny pełny zakres ruchomości, testy funkcjonalne min. 85% wyniku kończyny nieoperowanej oraz możliwość wykonywania wszystkich swoistych dla konkretnej dyscypliny ruchów, bez wystąpienia objawów.

Na podstawie: 1. Bochenek A. , Reicher M. „Anatomia człowieka” Tom I, PZWL 1990; 2. McMahon P. „Medycyna sportowa. Współczesne metody diagnostyki i leczenia” PZWL Wyd. 1 2007; 3. Pasierbiński A, Jarząbek A. „Rehabilitacja po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego” Carolina Medical Center, Warszawa 2002



BRAK KOMENTARZY

Zostaw komentarz